Na de eerste nederlaag wat eigenlijk niet had mogen gebeuren traden we aan thuis tegen montfoort. Met een aantal geblesseerden en afwezigen werd er toch een opstelling uit de hoge hoed getoverd. Er waren een aantal verassingen maar die speelden ver boven hun kunnen op die positie. Voor aanvang van de wedstrijd vroeg de coach aan de coach van Montfoort of zijn leeftijd ongeveer de gemiddelde leeftijd van het elftal was, met een grijns vermelde hij dat het zo was. Ongeveer 21 jaar dus en de opstelling werd iets aangepast aan de tegenstander. De wedstrijd begon en er werd flink op los getikt. Bij 100% balbezit kwam de eerste kans al voorbij, Montfoort bleef achter de bal aanlopen die goed door ons werd rond getikt. De allom bekende driehoekjes kwamen uit de hoge hoed en Montfoort had hier geen antwoord op. De eerste helft werd zelfs zo goed gespeeld dat menig selectie elftal er moeite mee zou hebben. Er werd voor elkaar geknokt, er werden fouten voor elkaar opgelost en er was altijd wel een medespeler die de rebound op wachte. Kortom KLASSE ! (Helaas moest ik dit vanaf de zijlijn bewonderen vanwege een blessure, maar wat een genot was dit om te bekijken). Anil werd goed gevonden ook al heeft hij een bepaalde liefde voor de bal en voetbalt hij in zijn eigen wereldje. Maar zoals hij op dreef was moet dat maar voor lief genomen worden. Een hele echte hatrick was ook het geval in de eerste helft, met 3-1 gingen we de rust in.

De tweede helft was het eigenlijk afwachten op Montfoort wat die gingen doen maar daar kwam niet veel van terecht. Wij leunden een beetje achterover en hadden een paar kansen om de wedstrijd goed op slot te doen. Halverwege de tweede helft speelde de conditie parte en werd er iets slordiger gespeeld wat resulteerde in een eigen goal van onze eigen John, die schoot de bal tegen zijn eigen hand pardoes het doel in terwijl het zijn taak is om de bal tegen te houden. Er moesten nog 10 minuten gevoetbald worden en kon je verwachten dat Montfoort nu zou gaan drukken. Anil was aan het einde van zijn kunnen maar haalden er nog een laatste sprint uit en scoorde zijn 4e goal. De wedstrijd zat nu op slot. Toch kwam er nog een hele goede kans voor.... jawel....weer Anil en zoals een goed spits beaamd speelde hij de bal niet over maar probeerde het wederom zelf maar helaas voor hem was het de voet van de keeper die hem nog tegenhield. Einde wedstrijd en wat totaal niet verwacht was tegen de jonkies van Montfoort was toch een feit, door goed combinatie voetbal waren zij geklopt. Op naar de volgende wedstrijd.

Was getekend "Hugo Borst"